ben in breda door Renie F. M. Lamers.

From 10th  till 13 th of September BOOM will be in Eindhoven (Holland) on the Flux S festival.

Tijs Huys and Ruben Brinkman will play BEN.

Tijd bestaat niet, het verleden, het heden, de toekomst en alle mogelijkheden die er zijn zijn altijd tegelijk aan wezig. Tijd is een concept van onze verbeelding. Eigenlijk bestaan er alleen heel veel nu momenten en die momenten hoeven geen bepaalde volgorde te hebben, die bestaan tegelijk. Dat is wat Julian Barbour zegt en dat is wat Ben ervaart onder zijn boom.

Onder de boom is er geen tijd. Drie dagen lang 15 uur per dag zonder pauze en duizend mensen die je ziet, spreekt en hoort. Ik schrijf ze in mijn blog wel in volgorde en schematisch volgens dag maar in mijn hoofd zijn het aparte momenten los van welke stad of tijd. Ze bestaan op zichzelf al die mensen en die verhalen en ze bestaan te gelijk.

De boom is een fantastisch project op veel gebied maar het feit dat het mij zo intens het niet bestaan van tijd laat voelen en ervaren (want je kan er over denken tot je een os weegt je moet het vooral ervaren) is zalig. Zo ben ik 1 stap dichter in de nieuwe tijd. Een tijd die er aankomt en waar tijd en ruimte geen goden meer zullen zijn. Waar de mens beseft dat alle opties er altijd tegelijk zijn en dat wij niet 1 iemand of iets zijn maar veel tegelijk.

Ben

We hadden in Tilburg op zondag besloten niet meer op de grond maar op de bladen te schrijven en dat werkt heel goed. Mensen denken na over hun zin/woord en vinden het fijn zelf een blad te kiezen. Je ziet ook heel mooi hoe er per dag steeds meer ideeën, gedachten in de boom bij komen en hoe ik meer bouwstenen krijg aangereikt voor het ultieme verhaal. Het valt mij op dat mensen veel minder cynisch zijn dan ik gevreesd had. De zinnen en gedachten op de boom streven naar positiviteit, kracht, moed en inzicht. Ook valt het aantal clichés die je hoort erg mee. Mensen proberen hun persoonlijke touch te geven aan hun uitspraken.

 Ik heb natuurlijk nog maar twee steden aangedaan maar ik kan nu al zeggen dat de mensen in Nederland best diep in het leven staan.

Ben

Veel mensen zien de Boom als muziekinstallatie.

“het zijn precies allemaal bekkens’.

‘Ik dacht dat het een instrument was.’

Dat is het ook.

Mijn boom.

Een ruistrument.

Ben

Het valt mij op dat Boom uit drie stromen bestaat, een intieme, een performatieve en een beeldende. De intieme onstaat tussen mij en de mensen met wie ik spreek over het waarom van hun verhaal. Mensen die gewoon voorbij kwamen en mij helpen in mijn zoektocht. De performatieve stroom wordt gevormd door de mensen die komen voordragen, zingen en voorlezen. De boom wordt dan even een podium, een plek waar mensen uit de stad aan andere mensen uit die stad vertellen, delen en vaak zo ook in gesprek treden. De boom zelf zorgt voor de laatste stroom. Ze ruist, reflecteert, tikt en beschermd. En als je op je rug ligt en naar boven kijkt ruis je zelf even ook.

Ben