Nieuwe Helden Lucas De Man (regie), Pascal Leboucq (vormgeving) en Kimberly Major (dramaturgie) maken voor Theaterfestival HartsTocht van Het Zuidelijk Toneel het locatieproject Boom. Theaterfestival HartsTocht vindt plaats in Tilburg, Eindhoven, Den Bosch, Breda, Roosendaal en Heerlen tussen half mei en eind juni. Voor meer informatie zie www.hzt.nl.
BOOM
Wij leven in een samen-leving die steeds minder samen leeft. De plek waar de vele verschillende culturen, meningen, ideeën van een stad bij elkaar moeten komen om in dialoog te treden en daarmee identiteit te verschaffen aan de hele stad is de openbare ruimte. In onze samenleving echter, is deze openbare ruimte anoniem en commercieel geworden. Mensen treden niet in dialoog, ze “tolereren elkaar”. Of met andere woorden, ze lopen elkaar zwijgend voorbij en gaan in hun huizen alleen of bij gelijkgezinden zitten. De dialoog in de openbare ruimte is nochtans heel belangrijk voor de identiteit van de stad en haar bewoners. Het is door de ander dat wij bestaan. Als iedereen hetzelfde denkt als jij, heb jij geen gedachten, besta je niet. In het postmodernisme ,met de val van de Grote Verhalen, is het meer dan ooit belangrijk dat er in de openbare ruimte verhalen worden verteld en gesprekken daarover en rondom worden gevoerd. Als we blijvend anoniem rondlopen en “tolerant” zijn, weten we steeds minder wie we zijn en dat we zijn.
Uit het verlangen de openbare ruimte weer openbaar te maken, te vertellen en te luisteren naar niet-leden van onze eigen “tribe” en een verlangen te mogen zijn hebben we Boom bedacht.
In elke stad waar we staan hebben we een plein uitgekozen in het centrum van de stad. Op dat plein gaan we een boom bouwen van 8 meter hoog, ontworpen door Pascal Leboucq. Onder die boom kunnen de mensen staan, zitten, lopen.
Dramaturge Kimberly Major en ikzelf (Lucas) gaan in elke stad afgevaardigden uit de verschillende openbare functies/groepen die rond dat plein wonen en/of werken vragen een verhaal te kiezen (of zelf te schrijven) dat zij willen vertellen aan anderen onder de boom. Het verhaal is geen anekdote maar echt een verhaal dat zij persoonlijk hebben gekozen naar aanleiding van onze vraag: “Welk verhaal zou u absoluut willen vertellen aan iemand die u vraagt naar uw zijn in deze samenleving” (ik geef toe, voorlopig nog erg vaag geformuleerd maar we are still working on it en we hebben intense gesprekken met de mensen) Het komt er op neer dat de verteller een verhaal kiest dat voor hem een essentiële betekenis heeft of weergeeft en dat hij/zij na het vertellen aan de luisteraar ook uitlegt waarom dat zo is. Op het einde van elke vertelling en uitleg van het waarom vraagt de spreker aan de luisteraar: “en wat vindt u?”
Gedurende de drie dagen dat wij in een stad staan met onze boom zullen er van ’s middags tot ’s avonds allerlei vertellers (denk aan: cafébazen, politici, religieuzen, dokters, moeders, brandweermannen, …) hun verhaal komen brengen onder de boom. Elk verhaal wordt op 1 van de bladen geschreven en in de boom bijgehangen. Zo kunnen mensen die onder de boom staan ook de eerdere verhalen lezen. Op het eind van de drie dagen geven we alle verhalen/bladen terug aan de stad en gaan we verder. De verhalen van alle steden worden door ons verzameld en bijghouden. Die verzameling geeft ons een schat aan metaforen en kaders waar we mee verder zullen werken.
Onze hoop is dat de vertellers naar aanleiding van hun verhaal in gesprek treden met de luisteraars en dat we in die drie dagen het plein weer even een echte openbare ruimte hebben gemaakt.
Meer informatie en nog concretere invulling van het project volgt.
Lucas
