We waren met zo’n 25 mannen en vrouwen aan 1 enorme tafel in het energiehuis in Dordrecht. Wouter en Bas hadden soep en pasta’s gemaakt. Er was wijn, water en bier. Toen ik een klein welkomswoordje deed vroeg iemand of er een thema was of misschien een soort concept voor de avond. Ik kon enkel zeggen, eet, drink en ontmoet elkaar. Leer kennen wie die andere makers zijn, die andere mensen van onze generatie die in Nederland ‘theater’ willen ‘maken’ en zie wat of hoe meeer niet.

Ik ben heel blij dat de meet and eat momenten geen verdere bedoeling hebben dan meet and eat. Er zijn in de afgelopen decennia al duizenden modellen ontwikkeld en methodes uitgebouwd om mensen gestuurd bij elkaar te brengen, elkaar te laten ontmoeten en inhoudelijk met elkaar te laten spreken en zeker wat jonge makers betreft.

Wouter en ik waren afgelopen week in bratislava op de IETM meeting. Alle workshops en meeting momenten en netwerkeventen ten spijt, de plek waar de beste en meest “echte ” contacten werden gelegd waren de bar en het restaurant. Eten en drinken, elkaar zien, spreken, ruiken, aanraken. Contacten en samenwerkingen kan je niet forceren van boven af, dat gebeurt gewoon zoals liefde ‘gewoon gebeurt’. Als de organistaties voor jonge makers nu eens af en toe een pic nic of een goed feest zouden organiseren met hun geld in plaats van ‘debatten en dat soort onzin’ zouden we een veel levendigere theaterwereld kennen waar misschien, af en toe, iets in gebeurt.