Straatartiesten in T-shirts
door Merel van Huisstede

I’m not a beggar, I’m an artist.
Twee weken geleden gaven wij de straatartiesten van Amsterdam een T-shirt met deze tekst erop. Een enorm sterke tekst die het begrip ‘kunstenaar’ of ‘artiest’ op zijn grondvesten doet schudden. Is alleen een befaamde acteur artiest? Of elke idioot die met een hoed voor zijn voeten op een gitaar kan tokkelen?
Mijn bevindingen van twee dagen meewerken aan deze performance waren erg waardevol. De mogelijkheid voor het uitvoeren van de performance kwam echter niet aanwaaien. Dat lijkt misschien voor de hand liggend, maar ik bevond me op een gegeven moment bijna zelf bedelend: om straatartiesten. Zo raak als het de eerste dag was, zo hebben Lucas en ik naar ze moeten zoeken en zoeken op de tweede dag. Hebben straatartiesten bepaalde uren? Stemmen ze hun werkdag af op het weer? Blijven ze in bed liggen als het regent? Maar dan toch, de zon brak door en de straatartiesten kwamen aanwaaien.
Hoe moet het zijn als de straat je podium is, het Centraal Station je licht en decor vormt en je publiek uit passanten bestaat? Wij hebben in ieder geval voor een kostuum van erkenning gezorgd. They’re really not beggars, they’re artists. De energie die je ontvangt wanneer je bijvoorbeeld iemand die al 35 jaar op de Dam staat de glorie van een artiest geeft is bijna net zo heerlijk als het krijgen van applaus. Het geven van die erkenning is op lange termijn toch veel waardevoller dan het gooien van een muntje in een vioolkist?